Οστεοχόνδρωση του τραχήλου της μήτρας: συμπτώματα, θεραπεία στο σπίτι

πώς εκδηλώνεται η οστεοχόνδρωση της αυχενικής μοίρας

Η οστεοχόνδρωση του τραχήλου της μήτρας, ή η σπονδυλίωση, εμφανίζεται ως αποτέλεσμα αλλαγών στο σχήμα και τη δομή των σπονδύλων. Παρά το γεγονός ότι η περιοχή του λαιμού είναι μάλλον μικρή σε σχέση με το συνολικό μήκος της σπονδυλικής στήλης, είναι πιθανώς το πιο σημαντικό μέρος της σπονδυλικής στήλης. Κάθε ζεύγος γειτονικών σπονδύλων σχηματίζει ένα μεσοσπονδύλιο έρημο μέσω του οποίου αναδύονται οι νευρικές ρίζες και ταξιδεύουν σε κάθε μυ και όργανο στο άνω μισό του σώματος. Μέσα από άλλα ανοίγματα - στις πλευρικές διεργασίες αυτών των σπονδύλων - ζωτικά αγγεία που τροφοδοτούν τον εγκέφαλο με διέλευση αίματος.

Αιτίες οστεοχόνδρωσης της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης

Οι αιτίες της οστεοχόνδρωσης είναι:

  • τραυματισμοί,
  • Το "καθιστικό" λειτουργεί πίσω από μια οθόνη κάτω από το επίπεδο των ματιών
  • σωματική εργασία κατά τη μεταφορά βαρέων φορτίων
  • μακροχρόνια οδήγηση,
  • εργασία "στο τηλέφωνο" χωρίς τη χρήση απομακρυσμένων συσκευών (σε αυτήν την περίπτωση ο χειριστής πιέζει το ακουστικό στο αυτί του με τον ώμο του)
  • συνταγματικά χαρακτηριστικά (τορτίκια, συγγενείς αλλαγές στους αυχενικούς σπονδύλους, κοντός λαιμός)

Σχηματισμός παθολογικών αλλαγών στους σπονδύλους

Στην οστεοχόνδρωση, αρχίζουν να δημιουργούνται μικρές προσκρούσεις στα άκρα των σπονδυλικών σωμάτων, τα οποία μπορούν να τραυματίσουν γειτονικές δομές. Τις περισσότερες φορές αυτό συμβαίνει ως απάντηση στο υπερβολικό στρες στην αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης και δεν είναι μόνο το αποτέλεσμα της «γήρανσης» των μεσοσπονδύλιων αρθρώσεων (θυμηθείτε, θεωρήθηκε εκφυλιστική οστεοχόνδρωση, τότε μια φυσική «σχετιζόμενη με την ηλικία» ασθένεια όπως η οστεοαρθρίτιδα). Καθώς η ασθένεια εξελίσσεται, τα σπονδυλικά άκρα συμπυκνώνονται και το ύψος των μεσοσπονδύλιων δίσκων μειώνεται. Αυτοί οι δίσκοι λειτουργούν κανονικά ως αμορτισέρ μεταξύ των σπονδύλων και, μεταξύ άλλων, αποτρέπουν τη ζημιά στις ρίζες της σπονδυλικής στήλης. Καθώς η οστεοχόνδρωση εξελίσσεται, εμφανίζεται μια προεξοχή (κήλη) του πυρήνα του πυρήνα του μεσοσπονδύλιου δίσκου, στην οποία ασκείται αυξανόμενη πίεση καθώς η ασθένεια εξελίσσεται, ενώ οι σύνδεσμοι "συγκρατούν" από όλες τις πλευρές. Αυτή η κήλη μπορεί επίσης να συμπιέσει τις νωτιαίες δομές και να προκαλέσει νευρολογικές εκδηλώσεις της νόσου.

Ποια είναι τα συμπτώματα της οστεοχόνδρωσης του τραχήλου της μήτρας;

Οστεοχόνδρωση της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης με σύνδρομο πόνου

Εάν υπάρχει πόνος στην περιοχή του λαιμού, υπάρχει υποψία παθολογίας της αυχενικής μοίρας. Σύμφωνα με την αυξανόμενη ένταση του συνδρόμου πόνου, χωρίζονται σε τέσσερα στάδια. Στο πρώτο στάδιο, ο ασθενής αισθάνεται μούδιασμα, μυρμήγκιασμα, αίσθημα «σφίξιμου» σε μια συγκεκριμένη μυϊκή ομάδα. Στο τέταρτο στάδιο - το πιο σοβαρό - ο πόνος είναι τόσο σοβαρός που οδηγεί στην ακινησία του ασθενούς και την απώλεια της ικανότητας εργασίας. x / p>

Εκτός από τον πόνο στον αυχενικό και τον ινιακό χώρο, ο ασθενής θα παρατηρήσει "ανακλώμενο" (ακτινοβολούμενο) πόνο στα άνω άκρα και τις υποκαψικές πλευρικές περιοχές του θώρακα.

Οστεοχόνδρωση της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης με ριζικό σύνδρομο

Η εμπλοκή των νευρικών ριζών στη διαδικασία λέγεται ότι όταν ο πόνος, το μούδιασμα και το αίσθημα μυρμηγκιάματος εξαπλωθεί στην περιοχή της κάτω γνάθου, της άνω πλάτης, του αντιβραχίου και των δακτύλων. Σε αυτήν την περίπτωση ο ασθενής βεβαιώνεται ότι φαίνεται να "ξαπλώνει" το χέρι του και κοιμόταν άβολα. Η πρωινή δυσκαμψία παρατηρείται στις αρθρώσεις των δακτύλων, η οποία διαρκεί όχι περισσότερο από 10-15 λεπτά. Με την ανάπτυξη ριζικών συνδρόμων, κατά την εξέταση, μπορεί να προσδιοριστεί μείωση της μυϊκής δύναμης των άνω άκρων.

Οστεοχόνδρωση της αυχενικής σπονδυλικής στήλης με "σύνδρομο σπονδυλικής αρτηρίας"

Η συμμετοχή των αιμοφόρων αγγείων στη διαδικασία (συμπίεση από προεξέχουσα κήλη ή οστεοφύτα) λέγεται όταν ο ασθενής παραπονιέται για συχνές περιόδους πονοκεφάλου, ειδικά μετά από μακρά παραμονή σε μια συγκεκριμένη θέση όταν το κεφάλι ρίχνεται πίσω (π. χ. όταν κολυμπάτε με στήθος) εάν ο θόρυβος διαταράσσεται στα αυτιά και ζάλη. Αυτή η κλινική κατάσταση αναγνωρίζεται καλά με υπερήχους (με "χαρτογράφηση Doppler"). Ο υπέρηχος καθορίζει τη βαρύτητα των σπονδυλικών αρτηριών και τη στένωση του αυλού τους. Σε αυτήν την περίπτωση, μπορούμε να μιλήσουμε για χειρουργική επέμβαση, καθώς η έντονη αλλαγή της ροής του αίματος στις σπονδυλικές αρτηρίες είναι ένας παράγοντας κινδύνου για την ανάπτυξη ενός εγκεφαλικού επεισοδίου.

Οστεοχόνδρωση της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης με "καρδιακό σύνδρομο"

Αυτό το σύνδρομο αναγκάζει τον ασθενή να ζητήσει πρώτα βοήθεια από έναν καρδιολόγο, καθώς το κύριο παράπονο είναι ο πόνος στο αριστερό μισό του θώρακα (υποκαψουλίς), ο οποίος εξασθενεί ή επιδεινώνεται από τη σωματική δραστηριότητα ή τις αλλαγές στη στάση του σώματος. Αφού αποκλειστεί το έμφραγμα του μυοκαρδίου και άλλες καρδιακές παθήσεις, ο ασθενής εισάγεται υπό την επίβλεψη και τη θεραπεία νευρολόγου και ορθοπεδικού χειρουργού.

διάγνωση

Χρησιμοποιούνται τέσσερις μέθοδοι για την αποσαφήνιση της διάγνωσης: ακτινογραφίες, υπέρηχοι, υπολογιστική τομογραφία και απεικόνιση μαγνητικού συντονισμού.

Η πιο προσιτή μέθοδος εξακολουθεί να είναι η αυχενική ακτινογραφία, η πιο ενημερωτική είναι η ακτινογραφία σε πλευρική προβολή ("πλάγια όψη"). Αυτή η μέθοδος επιτρέπει, σε μια πρώτη προσέγγιση, την παρουσία τραύματος, μικτών δομικών αλλαγών στους σπονδύλους.

Πραγματοποιείται σάρωση υπερήχων (Η. Π. Α. ) για να διευκρινιστεί η κατάσταση των σπονδυλικών αρτηριών. Με αυτήν τη μέθοδο μπορείτε να μάθετε εάν και εάν ναι, σε ποιο βαθμό και τι είδους εμπόδια έχουν συμβεί και πού βρίσκονται.

Υπολογιστική τομογραφία (CT). Επιτρέπει μια πιο ακριβή εκτίμηση της κατάστασης των οστών δομών και του βαθμού της οστικής πυκνότητας. Αυτό σας επιτρέπει να δείτε μικρότερα οστεοφύτα (ανάπτυξη οστών) από ό, τι είναι δυνατό με την ακτινογραφία.

Απεικόνιση μαγνητικού συντονισμού (MRI). Αυτός ο τύπος εξέτασης είναι απαραίτητος εάν υπάρχει υποψία κήλης, η ακριβής τοποθεσία του τραυματισμού του νωτιαίου μυελού και η έκταση του τραυματισμού. Αυτή η μελέτη είναι απαραίτητη όταν πρόκειται για τη χειρουργική (χειρουργική) θεραπεία ασθενειών της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης.

Θεραπεία της αυχενικής οστεοχόνδρωσης

Φάρμακα

Τα τυπικά φάρμακα για τη θεραπεία της αυχενικής οστεοχόνδρωσης αντικατοπτρίζουν τους στόχους της θεραπείας: ανακούφιση από τον πόνο με την εξάλειψη των επώδυνων μυϊκών σπασμών και της φλεγμονής των νευρικών ριζών, ενώ παράλληλα αυξάνεται η κινητικότητα της σπονδυλικής στήλης. Για την επίτευξη αυτών των στόχων, αρχικά αναπτύσσονται μέσω της χρήσης ανακουφιστικών πόνων, ΜΣΑΦ - μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων και μυοχαλαρωτικών. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η αυτοθεραπεία με φάρμακα από αυτές τις ομάδες μπορεί να είναι επικίνδυνη, λόγω της πιθανότητας παρερμηνείας των συμπτωμάτων και της υποτίμησης των παρενεργειών αυτών των φαρμάκων. Τα τοπικά (δερματικά) ΜΣΑΦ φάρμακα χρησιμοποιούνται συχνά με τη μορφή πηκτωμάτων και όταν ο πόνος σταματά, τα ίδια φάρμακα μπορούν να χρησιμοποιηθούν με τη μορφή αλοιφών.

Τα συστηματικά φάρμακα αργής δράσης χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της οστεοχόνδρωσης σε βαθύτερο, "βασικό" επίπεδο. Αυτές οι ουσίες αποκαθιστούν τις δομές των χόνδρων των σπονδύλων και αποτρέπουν περαιτέρω ζημιές. Οι κύκλοι θεραπείας είναι μεγάλοι και τα αποτελέσματα διαρκούν για πολλούς μήνες.

Η οστεοχόνδρωση του τραχήλου της μήτρας διαφέρει σημαντικά από την παθολογία άλλων μερών της σπονδυλικής στήλης. Σε αυτήν την περίπτωση, ο πόνος στον αυχένα δεν μπορεί να προκληθεί από σήματα από τα πονεμένα νεύρα της σπονδυλικής στήλης, αλλά από επώδυνη χρόνια υπερφόρτωση μυών - όλα αυτά είναι γνωστά ως σύνδρομο ενδυνάμωσης των μυών. Πρόκειται για μια εντελώς «καλοήθη» ασθένεια που ανταποκρίνεται καλά στη θεραπεία με τα ίδια φάρμακα: μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα, μυοχαλαρωτικά με τη βοήθεια ενός ενδομυϊκού «μπλοκ» με τη χρήση στεροειδών. Συνήθως ο γιατρός θα δείξει έντονο πόνο κατά την εξέταση των λεγόμενων σημείων "σκανδάλης" κατά μήκος ολόκληρης της αυχενικής σπονδυλικής στήλης καθώς και στους μυς της άνω ζώνης ώμου. Τις περισσότερες φορές αυτή η παθολογία εμφανίζεται σε γυναίκες, κυρίως κάτω των 40 ετών. Παρά το σοβαρό σύνδρομο πόνου, οι νευροαγγειακές δομές παραμένουν άθικτες, η ροή του αίματος προς την περιοχή της κεφαλής δεν υποφέρει.

Χειροκίνητη θεραπεία

Αυτή η μέθοδος θεραπείας μπορεί να είναι αποτελεσματική για τον πρόσφατο (συχνά ως αποτέλεσμα ήπιου τραύματος, υπερχείλισης) πόνου στον αυχένα που δεν συνοδεύεται από ζάλη, άλλες αλλαγές στο νευρικό και το κυκλοφορικό σύστημα. Επιτρέπεται η προσφυγή σε μη αυτόματη θεραπεία μόνο μετά από ενδελεχή εξέταση. Επιπλέον, ο γιατρός που εκτελεί αυτήν τη διαδικασία πρέπει να έχει επαρκή εμπειρία στον τομέα της τραυματικής και ορθοπεδικής.Η μη αυτόματη θεραπεία είναι επικίνδυνη για "παλιές" μορφές της νόσου!

Είναι γνωστές δύο μέθοδοι αυτού του τύπου παρέμβασης:

  • χειραγώγηση (απότομες σύντομες κινήσεις σημαντικής δύναμης για την απομάκρυνση της υπερχείλισης, γνωστές "κλικ στα οστά").
  • κινητοποίηση (η μέθοδος βασίζεται σε μια ομαλή επέκταση του λαιμού μετά από προθέρμανση και χαλάρωση του μυϊκού κορσέ του λαιμού).

Χρησιμοποιείται επίσης συνδυασμένη μέθοδος, η οποία βασίζεται σε συνδυασμό δύο κύριων μεθόδων. Είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι εκτός από τις υποδεικνυόμενες αντενδείξεις, απαγορεύεται η μη αυτόματη θεραπεία για οποιαδήποτε ασθένεια που σχετίζεται με αύξηση της αρτηριακής πίεσης για οποιαδήποτε παθολογία του θυρεοειδούς αδένα και των οργάνων ΩΡΛ.

Θεραπεία της αυχενικής οστεοχόνδρωσης στο σπίτι

Θεραπευτικές ασκήσεις για την οστεοχόνδρωση του τραχήλου της μήτρας

Ο πρώτος και πιο σημαντικός κανόνας για τους αρχάριους να αφοσιωθούν στις ασκήσεις φυσικοθεραπείας δεν είναι η άσκηση και η υπέρβαση των επώδυνων αισθήσεων. Είναι αυτονόητο ότι δεν πρέπει να ξεκινήσετε από την «οξεία» φάση όταν ο πόνος μόλις εμφανίστηκε. Μια άλλη σημαντική πρόταση είναι η αποφυγή αιχμηρών και κυκλικών κινήσεων στην αυχενική σπονδυλική στήλη.

Κάθε συνεδρία πρέπει να ξεκινά με ένα σύντομο, ελαφρύ αυτο-μασάζ των μυών του αυχένα.

Ακολουθεί προθέρμανση:

  • Χέρια χαμηλωμένα κατά μήκος του σώματος, ώμοι ευθεία, πίσω ευθεία (μπορείτε να ελέγξετε τη στάση σας πατώντας ελαφρά τα τακούνια, τις ωμοπλάτες και τους γλουτούς σας στον τοίχο). Περπατάμε 1 λεπτό με τα πόδια, 1 λεπτό στα δάχτυλα των ποδιών, 1 λεπτό στα τακούνια.
  • Η αρχική θέση είναι η ίδια. Σφίγγουμε τα χέρια μας σε γροθιές, σηκώνουμε και χαμηλώνουμε τους ώμους μας, τα χέρια ευθεία. Οι κινήσεις είναι αργές, κάνουμε 20 επαναλήψεις, η τελική ανάβαση είναι 5 δευτερόλεπτα περισσότερο. Βεβαιωθείτε ότι οι μύες του λαιμού δεν είναι "τρυπημένοι".
  • Η αρχική θέση είναι η ίδια. Γέρνουμε το κεφάλι μας προς τα δεξιά και μετά προς τα αριστερά. Οι κινήσεις είναι ήπιες, κλίση για 8 μετρήσεις, στο ακραίο σημείο της κλίσης - κρατήστε για 8 δευτερόλεπτα.
  • Θέση εκκίνησης - η ίδια ή κάθεται σε μια καρέκλα. Η ομαλή κεφαλή κλίνει προς τα εμπρός στο ακραίο σημείο - κρατήστε πατημένο το
  • για 8 δευτερόλεπτα
  • Θέση εκκίνησης - η ίδια ή κάθεται σε μια καρέκλα. Γείρετε αργά το κεφάλι σας προς τα εμπρός με το πηγούνι στο στήθος σας και μετά περιστρέψτε αργά το κεφάλι σας προς τα δεξιά (4 μετρήσεις) και αριστερά (4 μετρήσεις). Μην υπερφορτώνετε τους μύες.
  • Θέση εκκίνησης - η ίδια ή κάθεται σε μια καρέκλα. Σηκώστε τους ώμους σας 4 μετρήσεις και, στη συνέχεια, χαμηλώστε τους απαλά 4 μετρήσεις. 10 επαναλήψεις.
  • Θέση εκκίνησης - η ίδια ή κάθεται σε μια καρέκλα. Σηκώστε τους ώμους σας, αλλά τώρα κάνουμε κυκλικές κινήσεις από μπροστά προς τα πίσω για 8 μετρήσεις. 10 επαναλήψεις.
  • Ισιώστε την πλάτη σας και ελέγξτε τη στάση του σώματος. Για 4 μετρήσεις φέρνουμε τις ωμοπλάτες πίσω από την πλάτη και προσπαθούμε να τις συνδέσουμε. Στο τελικό σημείο παραμένουμε για 8 δευτερόλεπτα και μετά επιστρέφουμε στην αρχική θέση.

μαξιλάρι

Όπως αναφέρθηκε προηγουμένως, η υπερτονικότητα των μυών του αυχένα είναι η πρώτη και συχνά η κύρια αιτία ανάπτυξης της αυχενικής οστεοχόνδρωσης. Η ορθολογική επιλογή ενός μαξιλαριού και στρώματος που θα εξασφαλίσει μια χαλαρή και άνετη θέση κατά τη διάρκεια του ύπνου δεν είναι λιγότερο σημαντική από τη γυμναστική, τη φυσιοθεραπεία και τη φαρμακευτική αγωγή.

Κατά την επιλογή ενός στρώματος, δώστε προσοχή στη σύνθεση του πληρωτικού (προϊόντα που αποτελούνται από τουλάχιστον τις μισές νιφάδες καρύδας, δηλαδή είναι κατάλληλα εάν είναι αρκετά άκαμπτα). Τα μαλακά στρώματα ελατηρίου δεν τεντώνουν επαρκώς τη σπονδυλική στήλη. Η βέλτιστη θέση ύπνου είναι στο πλάι σας και τραβά ένα ή και τα δύο γόνατα προς το στομάχι σας. Το μαξιλάρι πρέπει να είναι τοποθετημένο έτσι ώστε να γεμίζει ολόκληρο το χώρο μεταξύ του ώμου, του αυτιού και του στρώματος, ενώ το βρεγματικό τμήμα (στέμμα) της κεφαλής βρίσκεται στην ίδια οριζόντια γραμμή με τη σπονδυλική στήλη. Πολύ ψηλά και πολύ χαμηλά και μαλακά μαξιλάρια θα πρέπει να αποφεύγονται. Η ιδανική επιλογή είναι ένα προϊόν με εργονομικό σχήμα, στην περίπτωση αυτή με ένα μικρό ρολό στη μία πλευρά.

Γενικές οδηγίες

Δώστε προσοχή στη στάση του σώματος. Όταν περπατάτε ή στέκεστε, η σωστή θέση είναι όταν το στήθος προεξέχει προς τα εμπρός και το στομάχι τραβιέται.

Αποφύγετε να καθίσετε για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Υπάρχει ένας απλός κανόνας για την πρόληψη της οστεοχόνδρωσης του τραχήλου της μήτρας: μετά από κάθε 60 λεπτά εργασίας, απαιτείται 10 έως 15 λεπτά με τα πόδια ή προθέρμανση.

Η καρέκλα εργασίας πρέπει να έχει ψηλό προσκέφαλο ή πλάτη.

Όταν κάθεστε, τα πόδια πρέπει να στηρίζονται στο πάτωμα και ο λαιμός δεν πρέπει να είναι τεταμένος. Για το σκοπό αυτό, χρησιμοποιήστε ειδικές ορθοπεδικές συσκευές: μαξιλάρι κάτω από το λαιμό κατά την οδήγηση, μαξιλάρι κάτω από την πλάτη.

Αποφύγετε τη βαριά ανύψωση. Εάν είναι απαραίτητο, γονατίστε, πιέστε ένα βαρύ αντικείμενο στον κορμό σας και, στη συνέχεια, χρησιμοποιήστε τη δύναμη των μυών των ποδιών σας, αλλά όχι την πλάτη σας για να σηκωθείτε απαλά.

Μην λυγίζετε με τα πόδια σας ευθεία. Χρησιμοποιήστε βάσεις και πάγκους για να φέρετε το θέμα πιο κοντά σας και μην γείρετε το πρόσωπό σας προς το θέμα. Προσπαθήστε να κάνετε την εργασία σας ενώ κάθεστε σε μια καρέκλα ή μια μπάλα σταθερότητας.

Εάν χρειάζεστε σφουγγαρίστρα, σκούπα ή τσουγκράνα, μην τεντώνετε τα χέρια, την πλάτη, το λαιμό σας ή να ακουμπάτε στη μία πλευρά.

Αποφύγετε το στήθος.